Teka, bakit amoy kare-kare dito sa loob?
PART 2:
Bago pa tuluyang mabuksan ni Marco ang pinto ng closet, mabilis kong kinuha ang cellphone ko at pinindot ang voice recorder na kanina ko pa binuksan nang marinig ko ang boses niya sa sala.
Inilagay ko ito sa silent mode at isinuksok sa bulsa ng palda ko.
Bumukas ang pinto ng closet.
Nanlaki ang mga mata ni Marco nang makita akong nakatayo sa loob.
Napaatras siya ng 2 hakbang habang nakahawak sa dibdib.
Nay Carmelita, anong ginagawa ninyo rito?
Nanatili akong kalmado kahit mabilis ang tibok ng puso ko.
Tumingin ako kay Bianca na biglang namutla at napaupo sa gilid ng kama.
Lumabas ako sa closet nang dahan-dahan.
Naglinis ako at nagluto ng paborito mong kare-kare, Marco.
Hindi ko akalain na may kasama ka palang bisita sa kuwarto ng anak ko.
Nanginginig ang boses ni Marco habang pilit na ngumingiti.
Nay, nagkakamali kayo ng iniisip, katrabaho ko lang si Bianca at may inaayos kaming proyekto.
Tinignan ko ang folder na hawak ni Bianca.
Katrabaho na 5 buwan nang buntis at nagdadala ng mga dokumento para sa lupa sa Laguna?
Nagkatinginan sina Marco at Bianca.
Biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Marco.
Nawala ang takot sa kanyang mga mata at napalitan ng lamig at pagmamataas.
Isinara niya ang pinto ng kuwarto.
Mabuti na rin at narinig ninyo ang lahat, Nay.
Hindi na ako magpapanggap pa sa harap ninyo.
Huminga ako nang malalim at pinagmasdan ang totoong ugali ng lalaking pinagkatiwalaan ko nang 7 taon.
Walang silbi ang pagtutol ninyo dahil wala namang maniniwala sa inyo.
Lumapit siya nang 1 hakbang sa akin.
Mahal na mahal ako ni Clarissa at naniniwala siyang siya ang may problema sa pagsasama namin.
Kapag sinabi ninyo ito sa kanya, sasabihin ko lang na naguguluhan na kayo dahil sa katandaan ninyo.
Nagsalita rin si Bianca habang nakatayo sa tabi ni Marco.
Tama siya, Lola, mas mabuting umuwi na lang kayo sa Laguna at huwag nang makialam para hindi kayo mapahiya.
Tumingin ako sa kanilang dalawa.
Hindi ako sumigaw at hindi rin ako umiyak.
Sa halip, tumango ako nang marahan.
Sige, kung iyan ang gusto ninyo, aalis na ako ngayon din.
Naglakad ako palabas ng kuwarto.
Hindi nila ako pinigilan dahil inakala nilang natakot ako sa banta nila.
Paglabas ko ng condo unit, agad akong sumakay ng elevator pababa sa lobby.
Pagdating ko sa baba, kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan ang isang matalik na kaibigan ng yumao kong asawa, si Attorney Roberto Mendoza.
Hello, Roberto, kailangan ko ang tulong mo ngayon din.
Pagkatapos naming mag-usap, sumakay ako ng taxi papunta sa opisina ni Clarissa sa Makati.
Dumating ako roon ng 1:30 PM.
Naghintay ako sa coffee shop sa ibaba ng gusali nila at nagpadala ng mensahe kay Clarissa.
Anak, bumaba ka sandali sa coffee shop, may mahalaga akong ibibigay sa iyo at huwag mong sasabihin kay Marco.
Makalipas ang 10 minuto, bumaba si Clarissa.
Mukha siyang pagod at may hawak pang mga papel.
Nay, akala ko nasa condo kayo, may problema po ba?
Hinawakan ko ang kamay niya.
Anak, makinig kang mabuti sa akin at huwag kang mabibigla.
Inilabas ko ang cellphone ko at ipinarinig sa kanya ang 12-minutong audio recording ng usapan nina Marco at Bianca sa loob ng kuwarto.
Habang pinakikinggan niya ang boses ng kanyang asawa, unti-unting tumulo ang luha sa kanyang mga mata.
Nang marinig niya ang bahagi tungkol sa pekeng medical result at sa 3-ektaryang lupa sa Laguna, napatakip siya sa kanyang bibig.
Nay, totoo ba ito?
Tumango ako.
Hindi ikaw ang may pagkukulang, anak, ginamit niya ang kahinaan mo para makuha ang ari-arian natin.
Pinunasan ni Clarissa ang kanyang luha.
Nag-iba ang tingin sa kanyang mga mata.
Nawala ang pagod at napalitan ng tatag.
Anong gagawin natin ngayon, Nay?
May plano na ako, pero kailangan nating kumilos nang tahimik at mabilis.
Una, pumunta kami sa ospital kung saan sila nagpasuri 6 na buwan na ang nakalilipas.
Bilang legal na asawa, humingi si Clarissa ng opisyal na kopya ng kanilang medical records mula sa doktor.
Napatunayan doon na si Marco ang may problema sa kalusugan at walang anumang depekto si Clarissa.
Nakalagay din sa rekord na 1 buwan na ang nakalilipas nang huling bumisita si Marco para kumuha ng kopya.
Pangalawa, nagpunta kami sa bangko kung saan nakadeposito ang joint account nilang mag-asawa.
Doon nalaman ni Clarissa na unti-unting inilipat ni Marco ang ₱650,000 patungo sa isang pribadong account na nakapangalan kay Bianca.
Kasama roon ang ₱320,000 na ipinahiram ko sa kanya.
Pangatlo, nagkita kami ni Attorney Roberto sa isang opisina sa Ortigas bandang 4:00 PM.
Ibinigay namin sa kanya ang audio recording, ang opisyal na medical records, ang bank statements, at ang kopya ng resibo ng mamahaling relo na nagkakahalaga ng ₱92,000.
Ipinaliwanag ng abogado na sapat na ang mga ebidensyang ito para maghain ng kasong concubinage, estafa, at annulment.
Higit sa lahat, hindi magagalaw ni Marco ang lupa sa Laguna dahil nakapangalan ito kay Clarissa bago pa sila ikasal.
Kinabukasan, araw ng Biyernes, bumalik kami sa condominium sa Pasig bandang 7:00 PM.
Kasama namin si Attorney Roberto at ang 2 opisyal ng barangay.
Pagbukas namin ng pinto gamit ang susi ni Clarissa, nadatnan namin sina Marco at Bianca na kumakain ng hapunan sa mesa.
Nabitawan ni Bianca ang hawak niyang kutsara nang makita kami.
Napatayo si Marco at nanlaki ang mga mata.
Clarissa, anong ginagawa ninyo rito at sino ang mga kasama ninyo?
Lumapit si Clarissa sa mesa at inilapag ang isang makapal na brown envelope.
Tapos na ang palabas mo, Marco.
Tumingin si Marco sa akin nang may galit.
Sinabi ko na sa iyo, Clarissa, gumagawa lang ng kuwento ang nanay mo dahil ayaw niya sa akin!
Hindi sumigaw si Clarissa.
Inilabas niya ang opisyal na medical certificate mula sa ospital.
Ito ang totoong resulta mula sa doktor natin, at alam ko na rin na inilipat mo ang ₱650,000 sa account ng babaeng ito.
Namutla si Marco at napatingin kay Bianca.
Naglabas din si Attorney Roberto ng mga legal na dokumento.
Mr. Soriano, may 24 oras ka para ibalik ang ₱650,000 sa account ni Mrs. Soriano at ang ₱320,000 na hiniram mo kay Ginang Carmelita, kung hindi ay itutuloy namin ang kasong kriminal laban sa inyo ni Miss Bianca.
Biglang umiyak si Bianca at humarap kay Marco.
Marco, akala ko ba maayos na ang lahat at walang maghahabol sa atin?
Hindi makasagot si Marco.
Napaupo siya sa silya habang nakahawak sa kanyang ulo.
Clarissa, patawarin mo ako, nadala lang ako ng sitwasyon, ayusin natin ito.
Tumingin si Clarissa sa kanya nang diretso.
Sa loob ng 7 taon, sinisi ko ang sarili ko sa kasalanang ikaw ang gumawa, ngayon ay malaya na ako sa kasinungalingan mo.
Kinagabihan din iyon, pinalayas namin sina Marco at Bianca mula sa condominium na pagmamay-ari ni Clarissa.
Sa tulong ng abogado, naibalik ang kabuuang ₱970,000 sa loob ng 3 araw dahil natakot si Marco na makulong at mawalan ng trabaho.
Makalipas ang 8 buwan, tuluyang naaprubahan ang pagpapawalang-bisa ng kanilang kasal.
Nabalitaan na lang namin na iniwan din ni Bianca si Marco nang maubos ang pera nito at malaman niyang hindi pala siya kayang buhayin nang marangya.
Samantala, bumalik kami ni Clarissa sa Laguna upang ayusin ang aming 3-ektaryang lupain at magtayo ng isang maliit na negosyo.
Sa tuwing tinitingnan ko ang anak ko ngayon, bumalik na ang dati niyang sigla at ngiti.
Napatunayan namin na ang katotohanan ay hindi kailanman maitatago ng anumang kasinungalingan, lalo na kung may isang inang handang ipaglaban ang kanyang anak.
